Lífsreynsla konu sem missti röddina

Lífsreynsla konu sem missti röddina

Mig langar til að deila með ykkur lífsreynslu konu – fyrrverandi leikskólakennara – sem endaði sem raddsjúklingur m.a. vegna eðli starfsins. Ég bað hana að skrifa um reynslu sína af því að vera raddsjúklingur sem hún og gerði. Þetta bréf vil ég birta því efni þess ýtir við öllum og sýnir þá dauðans alvöru að koma viðurkenningu á að rödd fyrir utan það að vera ótryggt atvinnutæki – er jafnframt ein af undirstöðum lífsgæða.

Þegar ég missti röddina

þá tala ég sem minnst eða ekkert við börnin mín barnabörn eða ættingja og vini í síma eða í persónu. Get þar af leiðandi ekki farið í vinnuna mína og alls ekki sungið í kórnum mínum. Ég forðast öll samskipti við fólk fer þessvegna ekki á mannamót því það er öruggt að ég hitti einhvern sem mig langar að tala við eða aðila sem langar að tala við mig. Ég læt vita að ég sé að glíma við raddleysi. Því er alltaf vel tekið en einmanaleiki og að finnast ég vera utanveltu veldur mér depurð að geta ekki notið þess að vera innan um vini. Verst er þegar ég verð svo raddlaus að ég kem engum hljóðum frá mér, hræðslan og innilokunarkenndin er yfirþyrmandi, ég gæti ekki kallað á hjálp þótt ég þyrfti. Verð að leita til læknis og talmeinafræðings, hanga heima í allt að 2 til 3 vikur. Einmanaleikinn og vonleysið hellist yfir mig ég sit heima og reyni að finna eitthvað í sjónvarpinu eða mögulega prjóna smá. Stundum fara af stað slæmar hugsanir um eigin heilsu og um það hvað sé í gangi með þetta raddleysi hvað er að ???
Miklu skiptir að fá góðan skilning frá yfirmönnum, en það eru ekki allir þannig.

Bókin um Töfratappana komin út

Bókin um Töfratappana komin út

Bókin Töfratapparnir er samin með það að markmiði að fræða börn – og fullorðna – um skaðsemi hávaða á rödd og heyrn og vekja til umhugsunar hvað hægt er að gera til að vinna gegn þeim vágesti.

TIl þess að gera hana aðgengilega fyrir sem flesta er reynt að hafa hana einfalda í sniðum. Fyrir þau börn sem eiga við athyglis og einbeitingaskort að stríða er t.d. reynt að hafa myndirnar fyrir ofan textann svo hægt sé að hylja hann eftir þörfum og augun leiti því ekki í myndirnar.

Reynt er að hafa textann stuttan á hverri síðu, kaflar eru stuttir og orðaval innan almenns orðaforða barna. Sérstakt tillit er tekið til þeirra barna sem eru með lesblindu eða eru með athyglis og einbeitingaskorts. Sjá nánar